Μου πες θα φύγω. Μια ιστορία.

Μου πες θα φύγω. Μια ιστορία.

ΓΡΑΦΕΙ Ο NICK

Πριν από κάμποσα χρόνια ντάλα κατακαλόκαιρο και βρίσκομαι στα Εξάρχεια σε ένα καφενεδάκι παρέα με τον άντρα της αδερφής μου ο οποίος τυγχάνει εξαίρετος μπασίστας με πολυετή πείρα  και έχουμε πίασει ψιλή κουβέντα περί μουσικής.Ήταν τα πρώτα σημάδια της αναζητησής μου πάνω σε αυτόν τον τομέα. Μετά λοιπόν από αρκετή ώρα συζήτησης κάνω της εξής ερώτηση : “Ο Σιδηρόπουλος? Ήταν καλός? “, εγώ μέχρι τότε τον είχα απλά ακουστά σαν όνομα. Η απάντηση ήταν : “Φυσικά! Ένας των καλυτέρων! Πιο παλιά παίζαμε με την μπάντα μου το “Μου πες θα φυγω”. ” Δεν είχα ιδέα για ποιο τραγούδι μιλούσε!

Σας ταξιδεύω στην όχι και τόσο μακρινή δεκαετία του 1970. Μετά απο ένα live ο Παύλος Σιδηρόπουλος λαμβάνει ένα γράμμα από τον πορτιέρη του μαγαζιού που του το είχε αφήσει μια κοπέλα για εκείνον. Η γνωριμία δεν αργεί να γίνει αλλά ο Παύλος αντιλαμβάνεται ότι με την εν λόγω κοπέλα είναι δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι και περιορίζει την σχέση αυτή μόνο στις σαρκικές επαφές παρ’όλο΄που η συγκεκριμένη κοπέλα θα τον οδηγήσει στην ηρωίνη αργότερα. Κάποιους μήνες μετά η Γιόλα Αναγνωστοπούλου του ανακοινώνει ότι φεύγει για σπουδές στο Παρίσι. Τότε ο Παύλος συνειδητοποιεί πόσο ερωτευμένος είναι μαζί της και προσπαθεί να την μεταπείσει. Εκείνη βλέποντας πόσο τσιμπημένος είναι μαζί της, τραβάει το θέμα στα άκρα και του ανακοινώνει πως χωρίζουν! Μπορώ να τον φανταστώ το ίδιο βράδυ , μόνο του στο δωμάτιο του στην Κυψέλη να καπνίζει αρειμανίως  και ένα μολύβι να παίζει νευρικά στα χέρια του. Το επόμενο πρωί στο συρτάρι του βρίσκεται ξεχασμένο για αρκετά χρόνια ένα αριστούργημα με τίτλο “Μου πες θα φύγω “.

Ακούγοντας και ξανακούγοντας το τραγόυδι αυτό θέλω να σταθώ ιδιαιτέρως στο στίχο που μου κέντρισε το ενδιαφέρον: “Βλέπεις οι δυό μας μόνοι δεν νιώσαμε ποτέ “. Πως γίνεται ένα ζευγάρι να μην αισθάνεται μόνο του? Ποιες καταστάσεις μπορούν να οδηγήσουν δύο ανθρώπους να μην μπορούν να χαρούν την απόλυτη ελευθερία της μοναξιάς τους? Σας εύχομαι να μην το βιώσετε ποτέ!

Τέλος παραθέτω την συγκλονιστική ερμηνεία του εν λόγω τραγουδιού από μια συναυλία στο Metro το 1989 όπου η σκηνική παρουσία του Παύλου είναι εκπληκτική και το σόλο του Οδυσσέα Γαλανάκη ακόμα εκπληκτικότερο!

Αφησε το σχόλιο σου

Η Διεύθυνση email σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία μαρκάρονται με *

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτά τα HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

Lost Password

Close